Obrazy Witalne

Tematem obrazów witalnych Beaty Wąsowskiej są relacje zaprawione erotyzmem i beztroską, zabarwione światłem letnich plaż. To scenografia pożądania i radości. Nie do wyobrażenia zderzenie kolorowego z kolorowym.

Odyseja

Minimalistyczna kompozycja i intensywna kolorystyka tak charakterystyczne cechy malarstwa Beaty Wąsowskiej, budują wizualną metaforę, która wykracza poza realistyczne przedstawienie.

W centrum obrazu widzimy postać. Jej sylwetka została osadzona w prześwicie pomiędzy dwoma wielobarwnymi prostokątami sugerującymi krajobraz. Nieruchoma (pozbawiona rąk) przywodzi na myśl stan zawieszenia. 

Domyślamy sie, że jest kobietą. Trudno określić w którą stronę patrzy. Nie widzimy oczu, możemy przypuszczać, że jest odwrócona plecami do widza, jednak bardziej prawdopodobne jest, że patrzy nam prosto w oczy. Taką interpretację sugeruje umieszczone na niebie za jej głową koło. Jest różowe, obwiedzione cienkim nieregularnym brązowym konturem. Wygląda jak różowa aureola. Może się wydawać, że koło rzuca cień. A może to nie cień, lecz przybywający księżyc? Jeśli koło jest słońcem, to jak zinterpretować to połączenie słońca i księżyca?

Zastanawia nie tylko to połączenie. Z prawej strony obrazu (lewa strona kobiety, która patrzy na nas) dzieją się dziwne rzeczy. Widzimy wspomniany wcześniej księżyc, a na wysokości jej ramion pojawia się poziomy pas, który łączy sylwetkę z prostokątem (krajobrazem). Pas sprawia wrażenie skrzydła, albo jest przedłużeniem fioletowej grani. Nieco niżej z tej samej strony z prostokąta wyrywa się plama, czerwone półkole, które wygląda jak jęzor. Jego kolista krawędź jest przedłużeniem grzbietu góry (jeśli założymy, że kolor różowy to górskie pasmo). Poniżej "jęzora" widzimy jakiś niewielki skrawek błękitu. Na dole obrazu pojawia się plama, która sugeruje wodę:  morze, Jezioro. Trudno powiedzieć. Kobieta stoi na krawędzi obrazu. Jej suknię przecina pas w kolorze ciemnego brązu, który stanowi podstawę całej kompozycji. Wydaj się być ziemią, a może Ziemią. 

Senne miasteczko – analiza obrazu

Centralnym punktem obrazu  "Senne miasteczko" jest postać kobiety. Choć jest sama, nie wygląda na samotną. Chyba na kogoś czeka, albo idzie do kogoś. 

Ubrana odświętnie, w długą suknię, ma odsłonięte ramiona, fantazyjną fryzurę, efektowne kolczyki i korale. Sprawia wrażenie radosnej. 

Jest ciepło. W rozświetlone okno jednego z domów zagląda księżyc. Jego światło podkreśla kontury skośnych dachów i płaskie formy niskich budynków. Przestrzeń wydaje się być dwuwymiarowa. Kolory gasną, choć niebo wciąż świeci jasnym turkusem. 

Noc ciemnym pasem zamyka dzień. 

Kobieta wyszła z domu, jest gdzieś pomiędzy wczoraj i dziś, na granicy czasu, w miejscu gdzie przeszłość, teraźniejszość i przyszłość splatają się ze sobą w nieoczekiwany sposób. Jest przed i pomiędzy budynkami. Jest w drodze do jutra. Wierzy, że będzie dobre.

Beata Wąsowska, "Senne miasteczko", 30x40 cm, akryl na płycie, nr kat. 31-31. Obraz z 2011 roku.

Anioł we Fiolecie

"Anioł we Fiolecie" - obraz z cyklu "W aureoli" z 2013 roku. 

Centralnym elementem obrazu jest wydłużona, żółta sylwetka, która może być interpretowana jako postać anioła. Jej prosta forma kontrastuje z bogatym, tłem złożonym z dużych płaszczyzn w odcieniach fioletu i błękitu. Te intensywne kolory nadają obrazowi mistyczny charakter. 

Horyzont, zaznaczony poziomymi liniami, może być odczytany jako rozpostarte skrzydła anioła. Dodatkowo, duże, okrągłe słońce umieszczone nad sylwetką postaci przypomina aureolę, co jeszcze bardziej wzmacnia sakralny wymiar dzieła.

Całość kompozycji sprawia wrażenie unoszenia się, co potęguje odczucie lekkości i transcendencji. "Anioł we fiolecie" to obraz pełen symboliki, który zachęca do indywidualnej interpretacji i refleksji nad zagadnieniami wiary, duchowości i istnienia.

Beata Wąsowska_ZŁOTE NOCE

Złote noce, 70x90, olej na płótnie nr kat. 36-07, 2016

Zapomnijcie, że ten obraz przedstawia dwie kobiety. To jest obraz o kolorze pomarańczowym [o pozycji złota], który wylewa się z okna [a może z obrazu, kto to wie?]. Pomarańczowy jest przeciwwagą dla nocy. Bywa tak, że z lewej ciemno, z prawej ciemno, z przodu nie wiadomo co, a za nami wielka pomarańczowość, możliwość której nie widzimy.
Miejmy nadzieję ...
http://literat.ug.edu.pl/asnyk/051.htm

Bez zmian

Zmiany są nieuniknione. Zmiany są nieprzewidywalne. Zmiany wywierają wpływ. Pragniemy zmian. Unikamy zmian. Reagujemy na zmiany. Świat ewoluuje. Adaptujemy świat do własnych potrzeb i adaptujemy się do takiego świata.

Melancholia, 50x50 akryl, płótno, nr kat. 35-52
Biała stabilizacja, 50x50 akryl, płótno, nr kat. 35-53

Sprzedawanie

Malarz nie lubi rozstawać się z własnymi obrazami, bo spędził z nimi osobliwy czas, czas narodzin i ich dojrzewania.

Ile koloru w kolorze? Beata Wąsowska w Mikołowie

Od 9 kwietnia w mikołowskiej Galerii Miejskiego Domu Kultury będzie można oglądać wystawę malarstwa Beaty Wąsowskiej.

Wystawa składa się z dwóch części: część pierwsza to jasna strona świata; artystka znaną nam codzienność ubiera w kolory tęczy; zachęca do odrzucenia trosk, do poddania się rajskim kolorom, beztroskiej aurze malarskich światów.
W drugiej części Wąsowska nawiązuje do ikonografii Madonny. Madonna jest tutaj jedną z wielu kobiet. Podobnie jak one została „wybrana” i musi sprostać zadaniu. Środkami artystycznymi, które to zadanie symbolizują są mocne, żywe i nasycone kolory oraz niejednorodna faktura płócien.

Artystka traktuje kolor jako najbardziej wyrazisty nośnik informacji. Barwne pola, nie-formy, plamy które nachodzą na siebie, przenikają się, sumują, dopełniają i łączą są w tym malarstwie światem, który znamy, z którym musimy negocjować, w którym musimy odnaleźć własne ścieżki.

Izabela Paździorek, komisarz wystawy

Organizatorzy zapraszają na wernisaż wystawy, który odbędzie się 9 kwietnia 2015, o godz. 18.00 w Galerii Stuki Współczesnej Miejskiego Domu Kultury w Mikołowie, Rynek 19.

Trzy kobiety. Zielony, niebieski i złoty.

Zieleń to równowaga. Pierwotnie barwa ta była symbolem nadziei. Otaczanie się zielenią uspokaja i regeneruje. Osoby lubiące kolor zielony to ludzie towarzyscy i przyjaźni, bezkonfliktowi, stali w uczuciach i ceniący spokój. Lubią stałe związki i stabilizację. Jasna zieleń oznacza wierność i lojalność w stosunku do partnera. Zieleń to oczywiście las i wiosna w ogrodzie, to harmonijne relacje z innymi. Niebieski kieruje naszą uwagę na duchowość, religijność, sztukę, kulturę i filozofię. Znamionuje chęć do życia. Symbolizuje powściągliwość, powagę i nieśmiałość. Wskazuje na też wrażliwość i lojalność. Kolor granatowy jest przeciwieństwem tej symboliki. Żółty oznacza mądrość, aktywność umysłową, twórczość, rozsądek. Symbolizuje sławę, żartobliwość, wielkość, ale również chorobę, zdradliwość, nieśmiałość, niezdecydowanie oraz nadwrażliwość. Kolor pomarańczowy chroni przed nałogami i słabością, symbolizuje optymizm i pobudzenie, przedsiębiorczość, ambicja. Kolor pomarańczowy to także symbol ognia, płomieni, pożaru i energii.

Inny wymiar.

2808 Inny wymiar. Olej na płótnie, 110 x 90 cm

© Beata Wąsowska