Różowy jak MAGNOLIE

Magnolia – rodzaj drzew lub krzewów, należący do rodziny magnoliowatych (Magnoliaceae). Magnolie rosną dziko w Azji Wschodniej oraz Ameryce Południowej i Północnej. Poza naturalnym zasięgiem są często uprawiane jako rośliny ozdobne, w tym także w Polsce. Magnolia została tak nazwana przez Charlesa Plumiera dla upamiętnienia francuskiego botanika Pierre'a Magnola.

W Korei Północnej roślina jest traktowana jako kwiat narodowy, z godnością należną fladze, godłu i hymnowi oraz często wykorzystywana w propagandzie wizualnej.
W Chinach kwiaty magnolii uważane są za symbol czystości i szczerości.
Podobno kwiaty magnolii położone pod łóżkiem kochanka lub małżonka, sprawiają, że jest wierny ;)

Ile koloru w kolorze? Beata Wąsowska w Mikołowie


Od 9 kwietnia w mikołowskiej Galerii Miejskiego Domu Kultury będzie można oglądać wystawę malarstwa Beaty Wąsowskiej.
Wystawa składa się z dwóch części: część pierwsza to jasna strona świata; artystka znaną nam codzienność ubiera w kolory tęczy; zachęca do odrzucenia trosk, do poddania się rajskim kolorom, beztroskiej aurze malarskich światów.
W drugiej części Wąsowska nawiązuje do ikonografii Madonny. Madonna jest tutaj jedną z wielu kobiet. Podobnie jak one została „wybrana” i musi sprostać zadaniu. Środkami artystycznymi, które to zadanie symbolizują są mocne, żywe i nasycone kolory oraz niejednorodna faktura płócien.

Artystka traktuje kolor jako najbardziej wyrazisty nośnik informacji. Barwne pola, nie-formy, plamy które nachodzą na siebie, przenikają się, sumują, dopełniają i łączą są w tym malarstwie światem, który znamy, z którym musimy negocjować, w którym musimy odnaleźć własne ścieżki.

Izabela Paździorek, komisarz wystawy
Organizatorzy zapraszają na wernisaż wystawy, który odbędzie się 9 kwietnia 2015, o godz. 18.00 w Galerii Stuki Współczesnej Miejskiego Domu Kultury w Mikołowie, Rynek 19.

Intervals and Transformations

Screening at the NYUFF 2007!!!! www.nyuff.com Don't be fooled by the experience in front of you. Created from the interpretations of ideas explained by Joseph Albers in his book The Interaction of Color. Music by Kisses. WARNING this video contains a flickering effect which has been known to Don't be fooled by the film. Created from the interpretations of ideas explained by Joseph Albers in his book The Interaction of Color. Music by Kisses WARNING this video contains a flickering effect which has been known to induce epileptic seizures. See more at www.huckleberrylain.net

Projekt graficzny do książki Carlosa Fuentesa „Urodziny”

Dyplomowy projekt graficzny książki Carlosa Fuentesa „Urodziny” jest przykładem liberackiego podejścia do projektowania graficznego. Powstał w 1985 roku (termin "liberatura" został wprowadzony w 1999 r.)

W moim projekcie, tekst staje się tożsamy z obrazem,  a obraz nie jest ilustracją. Każdy element plastyczny jest tak ważny, jak ważny jest każdy fragment tekstu dla treści książki. Użyte w projekcie barwy podkreślają ten związek, pomagają czytelnikowi na osobistego odczytania treści; jednym ze środków plastycznych są puste karty - czytelnik, jeśli ich nie chce bezmyślnie przewracać, musi je wypełnić refleksją nad własnym życiem, nad przemijaniem. (1985 BWA Katowice, Moskwa - pokaz prac dyplomowych)

Książka artystyczna

Książka artystyczna, to przedmiot zaprojektowany przez artystę plastyka. Pojęcie „książka artystyczna” obejmuje w równym stopniu piękną książkę, neutralny nośnik utworu literackiego jak i książkę-dzieło, która jest pracą samą dla siebie, tożsamą np. z rzeźbą czy obrazem malarskim. Tworzywem książki artystycznej jest tekst, obraz (znak graficzny) i materiał z którego wykonano przedmiot-książkę. Artysta plastyk ilustruje utwór literacki, lub eksponuje treść utworu nie ingerując w nią.

KSIĄŻKA | grafika książki | książka artystyczna | liberatura | literatura

rozkladówki książki

"Kobiety takie jak ja" - książka artystyczna - towarzyszyła wystawie malarstwa Beaty Wąsowskiej w Galerii Piano Nobile w Krakowie. Autorki tekstów: Agata Buchalik-Drzyzga, Marta Fox, Barbara Grodek, Tamara Kalinowska, Ewa Rosiek-Buszko, Anna Szałapak

LIBERATURA

LIBERATURA jest osobnym typem albo nurtem literatury, którego cechą konstytutywną jest organiczna więź tekstu z materialną formą książki. To hybrydyczny gatunek literacki, w którym oprócz tekstu do dzieła przynależy również graficzna i materialna forma książki (łac. liber). Poza walorami czysto literackimi istotne są więc walory pisma oraz elementy niewerbalne, współtworzące przekaz: kształt i konstrukcja książki, liczba stron, operowanie światłami i warstwą ikoniczną, rodzaj papieru lub innego podłoża etc. Dla realizacji wizji poety czy prozaika książka może przybrać niemal dowolny wygląd, nierzadko mocno odbiegający od edytorskich konwencji. [1]


Ideę liberatury zaproponował w 1999 roku Zenon Fajfer. Pierwszą książką określaną przez autorów i krytykę mianem liberatury był opublikowany w 2000 roku w prototypowym nakładzie 9 egzemplarzy trójksiąg „Oka-leczenie” Zenona Fajfera i Katarzyny Bazarnik (wydanie oficjalne – 2009). Jednak sami autorzy „Oka-leczenia” od początku wskazywali na bogatą tradycję tego typu pisarstwa, przywołując m.in. dzieła Laurence Sterne’a, Williama Blake’a, Stéphane’a Mallarmé, Stanisława Wyspiańskiego, Jamesa Joyce’a, Raymonda Queneau, Georges’a Pereca, Williama Gassa, Raymonda Federmana i innych. W celu przybliżenia i głębszego poznania tej tradycji duet Bazarnik-Fajfer założył w 2002 roku w Krakowie Czytelnię Liberatury (ul. Karmelicka 27), a rok później książką „(O)patrzenie” zainicjował serię wydawniczą „Liberatura” Korporacji Ha!art. Oprócz współczesnej twórczości liberackiej, w ramach tego unikatowego przedsięwzięcia edytorskiego wydane zostały również dzieła klasyczne, m.in. „Rzut kośćmi” Mallarmégo, „Sto tysięcy miliardów wierszy” Queneau, „Życie instrukcja obsługi” Pereca czy „Strażnik bierze swój grzebień” laureatki Literackiej Nagrody Nobla za rok 2009 – Herty Müller. Strona internetowa Czytelni Liberatury: www.liberatura.pl

[1]  Zenon Fajfer, Jak liberatura redefiniuje książkę artystyczną, „Liberatura”, wyd. Korporacja Ha!art, Kraków 2010, s.135
foto. Tom 6 serii Liberatura (Ha!art), "Cent mille milliards de poèmes" - tłum. J. Gondowicz; ze zbiorów Czytelni Liberatury, ul.Karmelicka 27 Kraków, Małopolski Instytut Kultury;

Czy LIBERATURA to LITERATURA?

Tworzywem utworu literackiego jest język – zbiór wyrazów i reguł określających zasady ich użycia [1]. Utwór literacki jest niematerialny, a pisarz zapisuje go na dowolnym neutralnym nośniku, zwykle za pomocą pisma. Pisarz, który posługując się językiem sięga dodatkowo po środki inne niż pismo, tworzy utwory liberackie. Utwory liberackie są wypadkową języka oraz zastosowanych środków wizualnych i materialnych. Ich postrzegana przez odbiorcę estetyczność jest jedynie nieodłącznym efektem ubocznym twórczości literackiej (i liberackiej). Grafika książki liberackiej ma znaczyć i nic ponad to (nie jest dekoracją). Pisarz formuje treść utworu za pomocą języka, pisma, grafiki, typografii i innych elementów percypowanych przez odbiorcę przekazu. Utwór liberacki, to utwór, którego nie można zapisać na dowolnym nośniku, dowolnymi środkami. Jest zespolony z nośnikiem. 

KSIĄŻKA | grafika książki | książka artystyczna | liberatura | literatura


[1]  Walery Pisarek, Retoryka dziennikarska

Projektowanie graficzne książki

Grafika książki to w powszechnym rozumieniu „całość elementów składających się na sztukę książki, elementów tworzących z książki przedmiot działający na czytelnika formalnymi środkami artystycznymi. Okładka i obwoluta, zdobnictwo książki, ilustracje, ekslibrysy, krój, stopień pisma i układ czcionek, sposób ich odbicia, układ i proporcje kolumn i marginesów, format i dobór papieru, styl całości uzależniony od treści dzieła i ściśle z nim związany, wszystkie te elementy muszą legitymować się zaletami estetycznymi i to zarówno każdy z osobna, jaki i we współdziałaniu ze sobą. Artystyczna wartość książki jako dzieła sztuki zależy więc w równym stopniu od wyliczonych tu składników, jak i od sposobu ich dyspozycji, od umiejętności wyczucia przez grafika nieraz nieuchwytnego „ducha” dzieła, jego stylu, precyzyjnie przestrzeganej architektury książki [Kompozycja graficzna i typograficzna książki]. O ostatecznym efekcie można mówić rozpatrując także łatwość z jaką książka będzie czytana, a więc i pod tym także względem dobierając wszystkie jej składniki. [1]

Współczesne projektowanie książki, to nie tylko estetyka i funkcjonalność książki. To także projektowanie książki artystycznej lub liberackiej.

KSIĄŻKA | grafika książki | książka artystyczna | liberatura | literatura

[1] - Współczesne polskie drukarstwo i grafika książki. Mały słownik encyklopedyczny, Grafika Książki, Janina Wiercińska, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1982, s. 104-105

Niebieska łąka margaretek.

Niebieski i biały. Błękit wybierają osoby o skłonnościach analitycznych, spostrzegawcze i twórcze. Poprzez kolor niebieski mówią: jestem niezwykły. Są ambitne i utalentowane, pełne wiary we własne mozliwości.

Kolor biały to symbol światła, kojarzy się z czystością i niewinnością. To także chłód i dystans, i nieograniczone możliwości. Zachęca do działania. Biel światła zawiera w sobie wszystkie barwy, a więc reprezentuje je. Z bielą utożsamiają się osoby, które nie lubią być ograniczane i starają się być za wszelką cenę niezależne. Czasem jednak biała barwa jest manifestacją potrzeby zerwania krepujących więzów. Poprzez biel mówimy: zróbcie mi miejsce.